Overslaan en naar de inhoud gaan

Historische Huizen Gent: een (eigen)wijze kijk op vroeger en nu

Brug tussen oud en nieuw

Historische Huizen Gent verenigt zeven Gentse topmonumenten: het Gravensteen, het Belfort, de Sint-Pietersabdij, de Sint-Baafsabdij, de stadspaleizen D'Hane Steenhuyse en Museum Arnold Vander Haeghen en het Gentse stadhuis. Deze monumenten markeren de stad. Ze getuigen van markante ontwikkelingen in het verleden én van wijzigende behoeften en inzichten van de samenleving. Historische Huizen Gent waardeert monumenten als drager van betekenis voor mensen van nu en later, en verkent alle mogelijkheden om de fysieke en virtuele belevingswaarde van deze historische huizen maximaal te benutten. Ze ontwikkelt een actieve ontsluiting en zoekt naar nieuwe methodieken om dat op een actuele en gedurfde manier te doen. Historische Huizen Gent wil een brug slaan tussen oud en nieuw, tussen erfgoed en hedendaagse, innovatieve ontsluitingstechnieken. Zo worden de monumenten open huizen, plekken van ontmoeting tussen mensen van nu en geesten uit het verleden.

Fictie?

Het team van Historische Huizen Gent is er in een aantal publieksprojecten niet voor teruggedeinsd om, waar het paste, aan de historische werkelijkheid een dosis sterk onderbouwde fictie toe te voegen. Waar de bronnen zwijgen, durven we de fantasie laten beginnen. Zowel de movieguide Alison en de gelijknamige stripreeks in de Sint-Pietersabdij, zijn daar een voorbeeld van. Een scherpzinnige mix van feiten en fictie, van grote en kleine geschiedenis, van ernst en speelsheid. De lijn tussen heden en verleden is altijd dun. Onze historische huizen worden meer en meer theaters voor de geschiedenis, die spelen met betekenis en identiteit en ons idee over authenticiteit vermengen met fictie.

Beleving en inleving

Ook in onze tentoonstellingen zijn getuigenissen, emoties en sfeer belangrijke ingrediënten voor een authentieke belevenis. Onze tentoonstellingen vertellen een verhaal en dat doen we aan de hand van authentieke voorwerpen in telkens nieuwe verbanden en met gebruik van de nieuwste technieken. We hebben reeds ervaring opgebouwd met het vertalen van dramatische gebeurtenissen uit het verleden naar een tentoonstelling of naar andere formats zoals de movieguide. Het auditieve element is daarbij zeer belangrijk. Een tentoonstelling is immers al lang niet meer een uitsluitend visueel medium maar probeert alle zintuigen aan te spreken. Op dit vlak valt veel te leren van de theater- en filmwereld. We hebben echter geen nood aan grote effecten of totale her-ensceneringen maar verkiezen meer beheerste en subtiele benaderingen. Ondertussen is die literaire en enigszins theatermatige aanpak, het werken met een soort ‘monologue intérieur’, bij voorkeur gebracht door een acteur, ons handelsmerk geworden. Altijd waakzaam balancerend tussen wetenschappelijke en sensuele of emotionele aspecten. Nog intuïtief en experimenteel in een tentoonstelling zoals De Vlamingen op de Titanic, werd deze methodiek in Gekleurd verleden over de Tweede Wereldoorlog met succes uitgepuurd en versterkt. L’Oiseau bleu. Op zoek naar geluk, de feeërieke Maeterlincktentoonstelling van 2011, ging hierin nog verder, zowel met de verbeeldingrijke scenografie als met de audiogids die in de bekwame handen van NTGent een waar hoorspel werd.

Zo streven we naar een gezonde verhouding tussen informatie en ontspanning, tussen sérieux en lichtvoetigheid. Historisch erfgoed op een creatieve manier vertaald naar vandaag. Met deze aanpak willen we ook een jong publiek warm maken voor geschiedenis en cultuur. Laat maar weten of we daarin slagen, of wat jullie missen.